نیمکت کهنه باغ
 خاطرات دورش را
 در اولین بارش زمستانی
از ذهن پک کرده است
 خاطره شعرهایی را که هرگز نسروده بودم
 خاطره آوازهایی را که هرگز نخوانده بودی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

کار در منزل با حقوق عالی

رو لینک بالای صفحه کلیک کن

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

آمدند
دوباره ابرها آمدند
و چتر ، در سیاهی چند ماه فراموشی
دوباره به من فکر می کند
به جاده هایی که هنوز به دنیا چسبیده اند
به غربتی که میان کلمات و سفر
چه قدر سنگین
مرا به راه می برد
تو رابه خانه می آورد
در این سفر که ماه سفید است
و آسمان که همان آبی بود
وقتی از نیمه ی مرطوب ماه بر می گردم
وقتی از ماه شبانه ی خیس
که به چشم کودکان چسبیده می ایم
چه قدر کنار پنجره برایت می آورم
چه قدر راه نرفته برای سفر
در این سفر
میان سنگینی کلمات
به پروانه ها فکر می کردم
 که دور کودکی های از مدرسه تا جاده های جهان چرخیدند
در این سفر
چه قدر رها می شوم
نه اینکه من از غربت کلمات
که تمام دنیا از من رها می شود
حالا که خوب
از نیمه ی مرطوب ماه
به دنیا نگاه می کنم
این همه شهر که هر روز ، ناخواناتر می شوند
این همه آدم که عصرها ، بی نام به خانه بر می گردند
چه قدر بی پروانه و کودکی
چه قدر بی زمزمه و چتر
به راه همین طور ، نمی دانی تا کجا افتاده اند
به شهرهای همین طور ، نمی دانی تا چه وقت بزرگ می روند
و ایندنیا ، همیشه به دست های ما چسبیده است
نگاه کن
دوباره ابرها آمدند

 

تو خونه بشین و کار کن

رو لینک بالا کلیک کن تا بفهمی چه خبره.......

هر بامداد،
مرگ بر سر راهم نشسته است به صبحانه،
میزی کوچک با نیمرو و عسل،
اما بی لبخند.
شاید اگر می دانست،
شوم ترین رویداد هم از آغاز میلاد من بود،
لبخندی چاشنی قهوه ی تلخش می کرد،
پیش از آنکه برخیزد.

آژند اندازه گر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ-

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

در داخل منزل بشین و کسب درآمد کن

منتظر چی هستی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

بر روی لینک بالای صفحه کلیک کن ودرآمد واقعیرا تجربه کن

یک کار مناسب در منزل روی لینک بالای صفحه کلیک کن

برای حمایت از ویلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

 باید عاشق شد
 دیوانه شد
 رفت و شکست
 کوله باری شد
 در پیچ رهی
یا غباری شد
 و از کوچه گذشت
تیله سنگی شد و غلطید به رود
 باید از کوچه
گذشت

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ----

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

بپیچ ای تازیانه ! خرد کن ، بشکن ستون استخوانم را
 به تاریکی تبه کن ، سایه ی ظلمت
بسوزان میله های آتش بیداد این دوران پر محنت
 فروغ شب فروز دیدگانم را
 لگدمال ستم کن ، خوار کن ، نابود کن
 در تیره چال مرگ دهشتزا
امید ناله سوز نغمه خوانم را
 به تیر آشیاسوز اجانب تار کن ، پاشیده کن از هم
پریشان کن ، بسوزان ، در به در کن آشیانم را
بخون آغشته کن ، سرگشته کن در بیکران این شب تاریک وحشتزا
 ستمکش روح آسیمه ، سر افسرده جانم را
 به دریای فلکت غرق کن ، آوازه کن ، دیوانه ی وحشی
 ز ساحل دور و سرگردان و تنها
 کشتی امواج کوب آرزوی بیکرانم را با وجود این همه زجر و شقاوتهای بنیان کن
 که می سوزاند اینسان استخوان های من و هم میهنانم را
 طنین افکن سرود فتح بیچون و چرای کاررا
سر می دهم پیگیر و بی پروا ! و در فردای انسای
 بر اوج قدرت انسان زحمتکش
 به دست پینه بسته ، میفزارم پرچم پرافتخار آرمانم را

 

وقتی
یکشنبه ای
 از یکشنبه ها
و شاید
دو شنبه ای
 از دوشمبه ها
 مرگ سراغ مرا بگیرد
 چیزی فراتر از عشق
 آری عشق
این کهنه کلام دلاویز
 چشمانم را
 با خواب رازقی ها
پیوند خواهد زد
 و پیچک واهمه سالیان را
به مهر خواهد گسست

 

 زندگی را می خواهیم
 و همواره
 فراموشی آن را
 پی دستاویزیم
افتاده ایم
 در دام پندارها
گمگشته ی هزار توی باورها
فوران زدن
 خالی شدن
 از نو زاده شدن
 باز هم متولد خواهم شد
 در کمین لحظه ای هستم
 

شهریست در خموشی و دیوارهای شهر
گشتند تکیه گاه من هرزه گرد مست
با خویشتن به زمزمه ام این حدیث را
 یا هست آنچه نیست و یا نیست آنچه هست
 داغم به لب ز بوسه یک شب که شامگاه
 زخمی نهاد بر دلم و آشنا شدیم
 با یک نگاه عهد ببستیم و او مرا
نشناخت کیستم ! سپس از هم جدا شدیم
شهریست در خموشی پرهای یک کلاغ
بر پشت بام کلبه ی متروک ریخته
 یخ بسته است ، گربه سر ناودان کج
مردی به راه مرده و مردی گریخته

 

 به نوزادی که
 تازه از خواب تولد برهاسته
 بنگر
 بنگر به نگاه پک و غریبش
 و صدایی که با ملائک هم نواست
 و تپش قلبش چون
 تیک تک ساعتی
 که تازه کوک شده
 تازه
برای
دنیایی که
 با همه کس
 حتی ، زمان غریبه است

 

 پنهان نمی کنم
خانم ها
 آقایان
من نیز می دانم که میوه
 در سوگواری طعم ندارد
حرف اگر بزنیم
حرف آوازهایی ست
که زیر باران هم
می توان خواند
 

اسمان است و من و یک پرواز
ما به دنبال چه ایم از اغاز
ما گریزان و شتابان و پریشان حالیم
زندگی چیست کز او می نالیم
زندگی
داستان مردیست
که به نان اندیشید
صبح تا شام دوید
و به نانش نرسید
زندگی
قصه ی پیرزنیست
که پی کارگران می خوابید
پیر مردش شاید
که مداوا بشود
زندگی
گریه ی دخترکی در سبد است
که مادر می خواست
دست ها مشت به دیوار سبد می کوبید
ناز ان دخترک زیبا را هیچ عابر نخرید
زندگی
شاخه گلی پشت چراغ سرخیست
که به دستان ظریف پسری نه ساله
سوی ما می اید
سبز میگردد و از نو حرکت باید کرد
زندگی
تلخ ترین فاجعه ی عمر من است
چه کسی بود مرا دعوت کرد
زود تر باید رفت
زود تر باید مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

اسمان است و من و یک پرواز
ما به دنبال چه ایم از اغاز
ما گریزان و شتابان و پریشان حالیم
زندگی چیست کز او می نالیم
زندگی
داستان مردیست
که به نان اندیشید
صبح تا شام دوید
و به نانش نرسید
زندگی
قصه ی پیرزنیست
که پی کارگران می خوابید
پیر مردش شاید
که مداوا بشود
زندگی
گریه ی دخترکی در سبد است
که مادر می خواست
دست ها مشت به دیوار سبد می کوبید
ناز ان دخترک زیبا را هیچ عابر نخرید
زندگی
شاخه گلی پشت چراغ سرخیست
که به دستان ظریف پسری نه ساله
سوی ما می اید
سبز میگردد و از نو حرکت باید کرد
زندگی
تلخ ترین فاجعه ی عمر من است
چه کسی بود مرا دعوت کرد
زود تر باید رفت
زود تر باید مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

اسمان است و من و یک پرواز
ما به دنبال چه ایم از اغاز
ما گریزان و شتابان و پریشان حالیم
زندگی چیست کز او می نالیم
زندگی
داستان مردیست
که به نان اندیشید
صبح تا شام دوید
و به نانش نرسید
زندگی
قصه ی پیرزنیست
که پی کارگران می خوابید
پیر مردش شاید
که مداوا بشود
زندگی
گریه ی دخترکی در سبد است
که مادر می خواست
دست ها مشت به دیوار سبد می کوبید
ناز ان دخترک زیبا را هیچ عابر نخرید
زندگی
شاخه گلی پشت چراغ سرخیست
که به دستان ظریف پسری نه ساله
سوی ما می اید
سبز میگردد و از نو حرکت باید کرد
زندگی
تلخ ترین فاجعه ی عمر من است
چه کسی بود مرا دعوت کرد
زود تر باید رفت
زود تر باید مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

اسمان است و من و یک پرواز
ما به دنبال چه ایم از اغاز
ما گریزان و شتابان و پریشان حالیم
زندگی چیست کز او می نالیم
زندگی
داستان مردیست
که به نان اندیشید
صبح تا شام دوید
و به نانش نرسید
زندگی
قصه ی پیرزنیست
که پی کارگران می خوابید
پیر مردش شاید
که مداوا بشود
زندگی
گریه ی دخترکی در سبد است
که مادر می خواست
دست ها مشت به دیوار سبد می کوبید
ناز ان دخترک زیبا را هیچ عابر نخرید
زندگی
شاخه گلی پشت چراغ سرخیست
که به دستان ظریف پسری نه ساله
سوی ما می اید
سبز میگردد و از نو حرکت باید کرد
زندگی
تلخ ترین فاجعه ی عمر من است
چه کسی بود مرا دعوت کرد
زود تر باید رفت
زود تر باید مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

اسمان است و من و یک پرواز
ما به دنبال چه ایم از اغاز
ما گریزان و شتابان و پریشان حالیم
زندگی چیست کز او می نالیم
زندگی
داستان مردیست
که به نان اندیشید
صبح تا شام دوید
و به نانش نرسید
زندگی
قصه ی پیرزنیست
که پی کارگران می خوابید
پیر مردش شاید
که مداوا بشود
زندگی
گریه ی دخترکی در سبد است
که مادر می خواست
دست ها مشت به دیوار سبد می کوبید
ناز ان دخترک زیبا را هیچ عابر نخرید
زندگی
شاخه گلی پشت چراغ سرخیست
که به دستان ظریف پسری نه ساله
سوی ما می اید
سبز میگردد و از نو حرکت باید کرد
زندگی
تلخ ترین فاجعه ی عمر من است
چه کسی بود مرا دعوت کرد
زود تر باید رفت
زود تر باید مرد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

حرفی نزن
تنها نگاه کن
رقص بلور پیکر احساس
در تنگ اعتماد چه زیباست

 ـــــــــــــــــــــــــ

بر روی لینک بالا کلیک کنید

حرفی نزن
تنها نگاه کن
رقص بلور پیکر احساس
در تنگ اعتماد چه زیباست

 ـــــــــــــــــــــــــ

بر روی لینک بالا کلیک کنید

حرفی نزن
تنها نگاه کن
رقص بلور پیکر احساس
در تنگ اعتماد چه زیباست

 ـــــــــــــــــــــــــ

بر روی لینک بالا کلیک کنید

برای حمایت از وبلاگ و کسب درآمد واقعی

بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

در کارگاه خود
 سرب مذاب را
بر دیده دست سود
بت را به بر گرفت
 فریاد بر کشید
همزاد گمشده ام
 یافتم تو را 
  ــــــــــــــــــــــــــــــــــ----

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

کسب درآآآآآآآآآآآآآآآآآمد وااااااااااااااااااااااااااااقعی از اینترنت

برای اطلاعات بیشتر بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست
حق با سکوت بود ، صدا در گلو شکست
دیگر دلم هوای سرودن نمی کند
تنها بهانه ی دل ما در گلو شکست
سربسته ماند بغض گره خورده در دلم
آن گریه های عقده گشا در گلو شکست
ای داد، کس به داغ دل باغ دل نداد
ای وای ، های های عزا در گلو شکست
آن روزهای خوب که دیدیم ، خواب بود
خوابم پرید و خاطره ها در گلو شکست
" بادا " مباد گشت و " مبادا " به باد رفت
" آیا " ز یاد رفت و " چرا " در گلو شکست
فرصت گذشت و حرف دلم ناتمام ماند
نفرین و آفرین و دعا در گلو شکست
تا آمدم که با تو خداحافظی کنم
بغضم امان نداد و خدا .... در گلو شکست 
 

گفتی که ساده ای
 گفتی که ساده ای
 موج صدای تو
همرنگ نور شد
 تابید بر سیاهی چشمم
دنیا سپید شد
 دنیا سپید شد
 پیچید بر تنم
 من آمدم به سوی تو سر تا به پا عروس
 با تاجی از شکوفه ی بادام های باغ
آمیخت پیکرم
با دانه های خک
 آمیخت چشم من
با ذره های ساده ی مهتاب
با ذره های ساده ی آبی
 بنفش
 سرخ
 اما صدا صدای تو گم بود
بادام تلخ شد
آه ای همه بسیط مرکب
پیراهن سپید تنم ... وای

_______________________

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

در خوابهای کودکی ام
هر شب طنین سو قطاری
از ایستگاه می گذرد
دنباله ی قطار
انگار هیچ گاه به پایان نمی رسد
انگار
بیش از هزار پنجره دارد
و در تمام پنجره هایش
تنها تویی که دست تکان می دهی
آنگاه
در چارچوب پنجره ها
شب شعله می کشد
با دود گیسوان تو در باد
در امتداد راه مه آلود
در دود
دود
دود ...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ--

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالا کلیک کنید

بامن بگو با من بگو

با زبانی در  گذشته این کنون

درهمین لحظه هایم 

 در اکنون شدنشان

 ورای نجابت پنج سالگی این احساس را

چه چیز جز حقیقت بودن

به فردایی نوید خواهد داد...

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای حمایت از وبلاگ بر روی لینک بالای صفحه کلیک کنید

برای حمایت از این وبلاگ بر روی لینک بالای وبلاگ کلیک کنید

حتی برای خودتان یک شغل ایجاد کنید

با تشکر

شغلی با درآمد عالی.

در انتهای هر سفر
 در آیینه
 دار و ندار خویش را مرور می کنم
این خاک تیره این زمین
 پاپوش پای خسته ام
 این سقف کوتاه آسمان
 سرپوش چشم بسته ام
 اما خدای دل
 در آخرین سفر
 در آیینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است
گم گشته ام ‚ کجا
ندیده ای مرا ؟

 

صدای آب می آید ، مگر در نهر تنهایی چه می شویند؟
لباس لحظه ها پاک است.
میان آفتاب هشتم دی ماه
طنین برف ، نخ های تماشا ، چکه های وقت.
طراوت روی آجرهاست، روی استخوان روز.
چه می خواهیم؟
بخار فصل گرد واژه های ماست.
دهان گلخانه فکر است.

سفرهایی ترا در کوچه هاشان خواب می بینند.
ترا در قریه های دور مرغانی بهم تبریک می گویند.

چرا مردم نمی دانند
که لادن اتفاقی نیست ،
نمی دانند در چشمان دم جنبانک امروز برق آبهای شط
دیروز است؟

چرا مردم نمی دانند
که در گل های نا ممکن هوا سرد است؟

هرگزندیدیم...زیرا سالهاست دور از خلوتت همه را ههای ممنوع بیگانه را آزموده و بتو رسیده ام.

"جاده دلتنگ  رفتن"

باید بالهای پرواز را بگسترم و رها شوم از طلسمی که به بندم می کشد.

"جاده آغوشش را باز می کند"

روحم را جا خواهم گذاشت .هماننده دوستی وفادار...

هرشب نزد تو خواهد آمد و در خا موشی شب آهسته در گوشت خواهد خواند

مرا بیاد آور.........

در رویاهای خوش, پار و پیرار.
 
حقیقت, سنگی, جاری
و بلورهای باور
که می شکنند
              در زمزمه های سنگ.
 
بیداری, من و تو
در بیداری نیست،
در تنش, تب آلودهء
جوانه ای ست
 
که سنگ و یخ را می شکند،
در شب, زمین.
 

((مرا بیاد آور
در خلوت ترین شب سال نو
با کبریت های که در دستهایم می سوزند
و خیال تو را به یاد من می آورند

مرا به یاد آور
که حتی در غمناک ترین سپیده ی این عشق
هم مردمان سزمین شب های خلوت نخواهد فهمید
که خیال تو آخرین هنگامه ی مرگ من است..!!!))

دنیا کم وسعت تر از این ها خواهد بود

وقتی که وسعت ساده ترین بهانه ات را نداشته باشى....))

وقتی که محکوم به ساده دیدنی... کوچک خواهد بود...دنیا.. دنیایی که نتوانی  در آن عشق بورزی..

                         دنیایی که وسعت بوسه هایمان را ندارد

                                    خیلی کوچک است

                          برای اسارتی که عشق می شناسد..